De Bijbel lezen

Op 8 januari, vrijwel aan het begin van het jaar, las ik een interview met John Piper over bijbel lezen. Hij brak daarin een lans voor het rooster van de Navigators. Hoe houd je het vol, was de vraag. Een jaar lang elke dag een stuk uit de bijbel lezen. Hij gebruikt dit rooster al een aantal jaren!! En het bevalt hem goed. Ik las verder en het maakte mij enthousiast om hier ook mee aan de slag te gaan.

Voor zijn motivatie haalt hij drie teksten uit de bijbel aan. Hij zegt, het is niet een wet, die mij dwingt, maar een verlangen diep in mij, zoals dorst hebben: ‘verlang als pasgeboren zuigelingen naar de zuivere melk van het woord, opdat u daardoor groeit en uw redding bereikt.’ 1Petrus 2:2 (NBV). De tweede tekst: Jacobus 1:21 (HSV) – ‘ontvang met zachtmoedigheid het in u geplante woord, dat uw zielen zalig kan maken.’ De derde tekst staat in Johannes 6 (NBG). Eerst in vers 63: ‘De woorden die Ik tot u gesproken heb, zijn geest en zijn leven’. En in vers 68, daar zegt Petrus tegen Jezus: ‘Tot wie zullen wij heengaan? Gij hebt woorden van eeuwig leven.’ De woorden van Jezus en van God zijn voor ons Christenen ons leven.

Piper besluit zijn betoog met een getuigenis: ‘Mag ik hier aan het begin van dit jaar mijn getuigenis geven. Ik houd er van om vroeg in de ochtend op te staan, mijn kop met hete thee te pakken in de winter, in mijn stoel voor een uur te zitten en samen te zijn met Jezus, de levende Vorst van het Universum, in vier verschillende plaatsen in de Bijbel. Het is mijn leven. Kan ik dat nog een keer zeggen? Het is mijn leven. Mag God ook voor jou het zo maken, dat je ervaart dat zijn woord je leven is.’ Zie http://www.desiringgod.org/interviews/a-new-year-a-new-bible-reading-plan

Ik dacht: dat wil ik meemaken en ik begon ermee op 8 januari. Het schema houd ik in het midden van mijn bijbel, bij de psalmen. Ik heb in het begin extra gelezen en ook extra op de dagen na 25 januari. Want het schema doet van elke maand 25 dagen. Steeds heb je ruimte om bij te trekken als je een drukke dag hebt gehad. Ik lees nu in Mattheüs, Handelingen, Psalmen en (na Genesis) in Exodus. Het is prettig om kruisjes te zetten, wanneer je ergens doorheen bent gegaan. Het bevalt me al goed, na de eerste maand. Net als John Piper. Een goede manier om de Bijbel te lezen, in één jaar.

Het verhaal van de steen …

Er was eens een steen

Hij (of is het zij …? Neu, … nee: … HIJ!).

Hij was een hoekige, mooie steen

Net uit de fabriek gekomen

Mooie kleur

Goeie structuur

Een echte bouw-steen

Hij bekeek zichzelf in de waterspiegel van het Merwedekanaal en zei: ‘Ik zie er goed uit. Goede vorm, mooie kleur, prima structuur. Ja! Wat zal ik schitteren boven de ingang, boven de deur!’

Hij werd vastgepakt en in een kruiwagen gegooid. maar ergens vond hij het vanzelfsprekend, dat hij bovenop lag. En hij dacht: ‘Zie je wel. Ik ben iets bijzonders!’

De kruiwagen werd verderop gereden en omgekieperd. Alle stenen buitelden met veel geraas over elkaar. En toen lagen ze stil. En ja, vanzelfsprekend: De mooie steen lag weer bovenop.

In de nacht droomde de steen. Hij kreeg pootjes. Hij droomde dat hij van de steenhoop af stapte. Hij liep door naar het bouwterrein. Daar klom hij op de eerste steiger. Hij liep langs het cement, hoekje om.

Ah – daar was de voorgevel. Dat was zo duidelijk als wat. De voorgevel. Voor hem. Hij ging naar de deur, klom langs de deurpost naar boven en ging precies in het midden liggen. Midden-boven, dat was zijn diepste verlangen, al lag er verder nog niets.

De steen schrok wakker, doordat een hand hem vastpakte. “Wat een mooie hoekige steen,” zei een stem. En pats daar werd een deel van de steen er afgehakt.

Hij kreeg bovenop een plakkerige laag cement. Toen werd hij gelegd op nog meer nat en plakkerig cement. Precies op de hoek. Zijn mooiste hoekige kant stak trots een beetje uit. Daar kreeg hij een klap op. Toen paste hij mooi in het geheel.

Ook al was hij geen complete steen meer … Hij kon heel goed de steen boven hem steunen. En die daarboven en naast hem en onder hem. Uiteindelijk was hij een verbindend deel van twee muren. En samen met de andere stenen vormde hij een prachtig gebouw.

Vaak bleven de mensen staan om de bouwstijl van het huis te bewonderen. En ze spraken over de eigenaar, die zo’n goede smaak had. En over de aannemer die zo kundig gebouwd had. En als de steen dat hoorde? Dan glom hij van trots. Want let op: hij was wel een onderdeel van dat prachtige huis!

Door hem hadden de mensen bewondering voor de eigenaar en de aannemer.

Zo droeg hij zijn steentje bij.